Çocuğunuza nasıl davranmanız gerektiği konusunda bir kararsızlık yaşıyorsanız uzmanlara kulak verin: Anne babalar çocuklarını disipline ederken tutarlı olmalı. Verilen ceza veya ödülün arkasında durmalı. Dengesiz davranışlar çocuğun kafasını karıştıracaktır.

Anne ve babaların kafalarını en çok kurcalayan soru çocuklara nasıl davranmak gerektiği... Kimileri disipline çok önem verirken kimileri ise tavizler vermekten kendini alamıyor! Uzmanlar ise bir çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu şeyin sevgi olduğu konusunda hemfikir... Bunun yanında uzmanlar, disiplinin çocukların topluma ayak uydurması ve sosyal yaşamda nasıl davranacağını bilen bir insan olarak yetişmesi için gerekli olduğunu da belirtmeden edemiyor. Uzmanlar; ebeveynlere, çocukların sağlıklı sosyal gelişimi için sevgiyle birlikte disiplin uygulamasının atılacak en doğru adım olduğunu anlatıyor.

TAVİZ VERMEKTEN KAÇININ
Uzman Psikolog Hande Sinirlioğlu Ertaş da sevgi gösterirken koşulsuzca çocuğun her istediğini yerine getirmenin sakıncalı olduğunu söylüyor. Her konuda taviz vermenin çocuğun disipline edilmesinde büyük bir sorun yaratacağını belirten Ertaş, hangi durumlarda çocuğa taviz verilip verilmemesi gerektiğini hakkında önemli açıklamalarda bulundu:

* Çocukların kişilik gelişiminde ilk ve en önemli yapı taşını oluşturan çekirdek ailedir. Aileler çocuklarına yaklaşımlarında bunu akıllarında bulundurmalı, çocuklarını yapılandıranın kendileri olduğunu unutmamalıdırlar. Çocuk ve ebeveynler arasındaki en önemli nokta koşulsuz sevgi ve kaliteli birlikteliktir. Aileler özellikle küçük yaşlarda çocuklarına vakit ayırmalı... 0-7 yaş aralığında çocuk için önemli olan anne ve babasıyla olan ilişkisidir. Bu ilişki net ve tutarlı bir disiplinle şekillenebilir.

* Çocuk eğitimi; tüm uçların, birine yahut diğerine kaymadan gerçekleştirilmesi gereken; bunun için de bilgi, tutarlılık ve disiplin isteyen bir konudur. Bu eğitim annebabanın çocuğuna karşı kararlı mesajları ve tutum ortaklıkları ile başarıya ulaşabilir. Ailelerin çocuklarına yönelik tutum ve disiplin anlayışlarında farklılıklar gözlemlenir; her farklı tutumun da çocukları farklı şekillendirdiği görülür.

* Her ailenin çeşitli yaşam koşulları ve aile içi kuralları vardır. Çocuklar bu kurallara uyumu, ayrıca toplum kurallarının gerektirdiği şekilde davranmayı öğrenmelidir. Özellikle çocuklar başkalarını incitecek davranışlar konusunda sınırlarını bilmelidir.

* Anne-babalar verdikleri kararların ve koydukları kuralların arkasında durmalıdır. Verilen bir ceza veya ödülün geri alınması, bu konuda yapılacak herhangi bir taviz, çocuğa disiplin açığı olduğu mesajını verebilir.

* Cezanın ve dayağın bol kullanıldığı tutumlarda ailenin amacı; söz dinleyen, kurallara uyan, verilen görevleri yerine getiren, terbiyeli, sessiz, uslu, nazik ve dürüst bir çocuk yetiştirmektir. Ancak sonuç böyle olmuyor. Yanlış yapmaktan korkan, kendine güvenmeyen, aşağılık duygusuyla içine kapanık çocuklar ortaya çıkıyor.

* Aile içi tutumların, dengesiz ve tutarsız olduğu durumlarda çocuklara taviz veren ve vermeyenlerin arasında çatışma ortaya çıkar. Bu, çocuğun kafasını karıştırır.